Van Boekel

Nijmegen is waar het allemaal gebeurt vannacht! Don’t miss it!

Terwijl ik op één oor lag heeft zich vannacht de 200e bezoeker gemeld sinds ik mijn tellertje installeerde. Om 2 uur 23 meldde zich een Brusselnaar, met een IP-adres eindigend op 220.35. Mijn hartelijke gelukwensen wil ik bij deze overbrengen. Eeuwige roem komt ook u toe!

Het vorige jubileum, wegens de 100e bezoeker, had een kleine week geleden plaats. Het gemiddelde bezoek in de afgelopen week is ongeveer 16,4 unieke bezoekers per dag geweest, exclusief mezelf, met een uitschieter naar 23 jongstleden dinsdag. Tja… Als ik mijn ei maar kwijt kan zullen we maar denken. Het is immers bijna lente.

Vandaag voor ‘t eerst gaan snuffelen op Bieslog.

Daar stuitte ik direct op een verwijzing naar een site met nooit uitgebracht materiaal van Thelonious Monk, the originator of Be-Bop!

Leuke binnenkomer, nietwaar?

Aanrader: Gerard van het Reve in beeld en woord. Met dank aan Uitzendinggemist.nl. Zelf moet ik het nog zien, maar van horen zeggen weet ik dat het de moeite meer dan waard is. Zo niet, effe Wageningen bellen.

Jeroen Krabbé, wat een lul, toch? Ik weet niet wat me zo tegenstaat in die man, misschien is het dat ik bultjes krijg van mensen die hun gebrek aan intelligentie al te opzichtig verbergen achter een facade van intellectuele afstandelijkheid. Neemt niet weg dat de man wat kan, en zeker niet alleen acteren.

In het Rijksmuseum te Amsterdam is een audiotour te volgen die je langs het werk van Rembrandt loodst. Ingesproken door… Jeroen Krabbé, jawel. “Lekker belangrijk”, zal je denken, een beeld van drommende massa’s onbewogen aziatische speedspotters wegwuivend. Maar sinds ik Krabbé in De wereld draait door commentaar hoorde geven op het Poolse Bruidje (zie foto) ben ik om. Rembrandt here I kom!

Ook een aanrader: Rembrandt vs. Caravaggio in het Van Gogh.

Loop ik net van mijn werk naar Tiel Centraal met het prachtige “The rise and fall of the third stream” van Joe Zawinul op de doppen, zie ik dat er een oerdegelijke kortharige bijna-huisvrouw met bril en fiets vanuit het niets tegen me begint te praten. Eenmaal ontdopt hoor ik haar zeggen: “… dat het allemaal tegenzit. Ik wil wel maar mijn fiets niet. Je zou je soms toch afvragen… oh wageffe!” Zonder mij éénmaal aangekeken te hebben vervolgt ze in vloeiend Tiels “Sie nauw dat mijn stiek rond mijn kettingtandwiel is gewonden, geen wonder!” Ik bied aan om te helpen, vroeg als ik ben voor de trein. Ik slaag erin om stiek en wiel van elkaar te scheiden en vertel haar dat het geen probleem is dat mijn handen vies worden. De vrouw ritst haar rugzak open en vervolgt haar verhaal: “Wacht maar, als backpacker heb ik na-tuur-lijk iets bij me. Als je eenmaal de russische rimboe hebt overleefd zorg je er wel voor dat je op alles voorbereid bent!” Ik neem de omgeving in me op en constateer dat ik nog steeds in een doorsnee woonwijk in Tiel sta, notabene vlak bij het politiebureau. Een glimlach valt moeilijk te onderdrukken. “Goeie reis verder!” Zawinul is inmiddels bij track 3, wedden dat ik voor het eind op het station ben…

Fijn hoor, zomertijd. ’s Avonds nog lekker bij daglicht een eindje kuieren teneinde de avondmaaltijd zijn weg te laten vinden in het maag-darmstelstel. Zou je denken. Maar dan, vermiljaar, breekt de hemel open! Wat een ontieglijk zeikweer. Enigszins omgekeerd geïnspireerd ben ik daarom maar mijn blaas gaan legen. Misschien wel een aardig idee naar al die bierpraat van de afgelopen dagen..

Het is nu ruim een week geleden, maar ik moét hier toch even op terugkomen. Vorige week dinsdag ben ik met komrads Dee Ferguson en Jeff Airplane in de Derde van Mahler te Arnhem gaan luisteren naar de vrije geluiden van Erik Vloeimans & Marcos Valle.

Trompettist Vloeimans behoeft als één van de boegbeelden van de nederlandse jazz natuurlijk geen introductie. Valle, een cubaanse pianist die qua voorkomen zo uit Cool Runnings zou kunnen zijn gestapt, bleek in niveau niets voor zijn compaan onder te doen. Zijn spel, afwisselend zwaar klassiek en latijns frivool van inslag, had met gemak een avondvullend programma lang kunnen boeien.

Ondanks dat de heren pas voor de derde maal samen speelden, wisten Vloeimans en Valle elkaar voortdurend vlekkeloos te vinden. De improvisaties gingen het duo zelfs zo vanzelfsprekend af dat het een geoefend oor behoefde om te vermoeden dat er niet louter ingestudeerd werk werd gespeeld. Echter, wat het oor vermoedde werd door het oog overtuigend bevestigd; Beide heren toverden om de haverklap een glimlach van oor tot oor op het gelaat, soms de euforie zelfs bekrachtigend met keelklanken die uit de tenen leken te komen. Valle wist het aan het eind prachtig in woorden te vatten: “… we FLY together…” Fenomenaal!

Heren, wanner komt die cd nou uit?

Klik voor nog een foto.

Bijna 4 weken geleden is het nu bijna dat ene Rolf H. uit Trondheim het spits afbeet door de eerste order te plaatsten in Sjef’s Vinyl Shop. Tot voor gisteren had het er de schijn van dat mijn aanvankelijke enthousiasme over mijn nieuwe métier grof geschaad zou worden. Beschaamd als ik hierover was heb ik mijn frustratie niet met u durven delen. Één mailtje gisteren bleek echter voldoende om de goede man te bewegen tot definitieve betaling. Een hoop drukte om niks dus. Pak van mijn hart, einde aan de eenzaamheid, geluk en succes schijnen mij weer tegemoet, zowaar ik Sjef geboren ben! TJAKKA!

Bij het volledig uitblijven van respons op mijn belgenmoppentopic, bij deze een niet gemeend excuus en uit pure ellende een ollander-artikel. Dus waarde vrinden, voel uw vrij, en moge uw wraak zoet zijn gelijk honing op een Skittle. Laat die moppen maar komen…

Duvel een pilske, welk een dramatische omissie. Ik schaam mij waarlijk tot diep achter de oren, tot ruim onder pruik. Een belediging aan de engelenurine waar mijnen tong zich zo gaarne aan laaft. Duvel is goddelijk, Duvel is de pint der pinten. Hoe mijn geloofwaardigheid als man van goede smaak nog te handhaven? Allemachtig, laat dit een nare droom zijn, ik wil naar bed.

Blog was kaput, maar t is weer gut. Ik leef weer

Het was mee eerder aanbevolen: ga ‘ns Karmeliet proeven. Op Wikipedia staat dit bier te boek als een zeer verfijnd en complex goud- tot bronskleurig bier met een geweldige, romige kraag. De gewaardeerde collega, van wie ook de aanbeveling afkomstig was, wist me zelfs te vertellen dat het biertje als beste wordt beoordeeld door hen die er écht verstand van hebben.

Jongstleden maandag, nu een week geleden, dus maar eens de proef op de som genomen. En het spijt me, ik vond het ‘n te lief biertje. Voor Sjef liever een pintje met een stevige bite; ‘n Duvelke. Proost!

Het lijkt nu voor het eerst serieus aangetoond dat het een Nederlander geoorloofd is belgenmoppen te tappen. De universiteit van Ulster in Noord-Ierland heeft onderzocht waar in Europa de slimste mensen wonen. Wat blijkt: Nederland en Duitsland scoren met een IQ van gemiddeld 107 het hoogst, tegen België met een score van gemiddeld 99. Mochten we echter onze zo vriendelijke zuiderburen willen ontzien dan ligt het het meest voor de hand om de serviërs op de hak te nemen (89) of de fransen (94). Bron: nu.nl.

Dus, wie kent er nog n’n goeie bak? Ollandermoppen zijn niet toegestaan! Ik doe vast een voorschotje:

“Een Belg wil gaan midwintervissen. Getooid met een scherpe kliefhamer begeeft hij zich op het spiegelende ijs. Hij kiest een goed punt uit en begint te hakken. Dan plots, een stem, vanuit het niets: “Hee jij daar, hier is geen vis!” Hij kijkt nog eens goed om zich heen maar ziet niemand. De belg neemt het advies desondanks ter harte en komt in beweging. Achthonderd meter verderop probeert hij het nog eens. Wéér hoort hij diezelfde stem: “Hierrrrr is geennnnn visss, wat ik u brom!” Vol ongeloof richt de belg zich tot de hemel: “Bent U het soms… God?” De stem antwoord: “Nee, aangenaam, Wybe Ytsema, speaker van het Thialf-stadion.”

In een nog halfdronken toestand ben ik vanmiddag bij het invullen van mijn belastingpapieren in de ban geraakt van drummer Buddy Rich. Hoewel ik het werk van slagwerkers als Billy Cobham, Tony Allen (!), Rogier van Otterloo en Henny Huisman (haha) bijzonder waardeer, is het niet eerder voorgekomen dat ik door een drumSOLO bijna tot tranen toe werd geroerd. Good old “Traps, the Drum Wonder”, die speelde met alle grootheden van zijn tijd (o.a. Charlie Parker, Art Tatum, Lester Young), deed het dus wél. Het kan verkeren. Hieronder kunt u de bewuste video ‘ns op u laten inwerken.

Goed nieuws voor de Southparkfans. Chef heeft ons niet verlaten;

Chef is back!.

Download aflevering 1001 en wees getuige van zijn wederopstanding.

Mijn geliefde Nijmegen is de oudste stad van Nederland. Één van de brandpunten van historie is stadspark het Valkhof (1, 2). Dit park is aangelegd op de resten van wat ooit de indrukwekkende Valkhofburcht was. Omdat de burcht is gelegen boven op een flinke oeverwal rees ooit de trotse Valkhoftoren fier boven heel Gelderland uit. In Nijmegen gaan al geruime tijd geluiden op om deze Donjon te herbouwen.

Inmiddels heeft ter gelegenheid van het 2000-jarig bestaan van Nijmegen een jaar lang een replica van staal en doek het aangezicht vanaf de Waalbrug bepaald. De interesse voor het panoramauitzicht van bovenop de toren is overweldigend geweest. Bij de verkiezingen van jl. 7 maart is de Nimweegse bevolking in een referendum ook gevraagd naar haar mening over de herbouw van de Valkhoftoren. De uitslag: 60% van de Nijmegenaren is vóór herbouw van de Donjon. Tegenstanders die roepen dat het je reinste Anton Piek romantiek is wijs ik graag even op het feit dat hun zó geliefde Stevenskerk (1, 2) na de oorlog ook vanaf bijna nul weer is opgebouwd. De toren geeft de stad een boel smoel, en geeft de kale vlakte van het Kelfensbos toch net dat stukje binnenstedelijke intimiteit.

2 Vandaag maakte er een reportage over, en die is hier te bekijken: *klik*

Meer over de geschiedenis van Nijmegen is te vinden op Noviomagus.nl.

De 100ste bezoek(st)er is door m’n nieuwbakken countertje geteld. Wat een succes, tijd voor een feestje lijkt me zo! Het Ip-adres van de betreffende is 213.46.122.167. Make yourself heard; Eeuwige roem zal u ten deel vallen! (sorry Merijn, u was nr. 101)

Vanavond was ik te gast op, jaja u leest het goed, Golf- en Companyclub De Hooge Vorssel te Nistelrode. Samen met de upper few van Uden, Oss, Veghel en omstreken heb ik me daar gelaafd aan de maandelijkse portie jazzvitaminen (entree gratis, edoch louter op uitnodiging - u bent gewaarschuwd).

Heden avond stond het Heinz Kretschmar Swingtett op het programma. Goold old Heinz, een krasse rietblazer van op een haar na 80 jaar (!) bracht samen met zijn kornuiten een selectie uit het werk van Goodman, Ellington en Lionel Hampton ten gehore, met hier en daar een uitstapje naar de bossa. Één bekend gezicht in het combo was dat van bassist Henk Haverhoek, die ik eerder in Musis Sacrum te Arnhem had zien spelen met de Guus Tangelder Bigband. Leuke ambiance om eens lekker bij te ouwehoeren, met uiteraard een goede pint en een dito sigaar (kehrel!).

Ontdekking van de avond was dat Herr Kretschmar heeft gespeeld bij het befaamde Max Greger orkest. Jawel, het orkest waar ook Milan Pilar en Max Greger jr. samenspeelden voordat zij Catch Up volume I maakten. Ik had het er graag nog even met hem over gehad, maar halverwege de derde set was ik door mijn energie heen, en werd Kretschmar zichtbaar ingenomen door een dartele muze van in de zeventig die spontaan de microfoon had opgenomen en de liefde bezong. Als de absolute benjamin in het gezelschap voelde ik direct nattigheid. Je hebt muzes en je hebt muzes. Een mooi moment om de benen te nemen dus…

Na een ongekend heftige praatsessie deze ochtend werd mij vriendelijk doch dringend geadviseerd afleiding te zoeken. Ik was voornemens te gaan lezen, het werd echter ongegeneerd consumeren. Normaal krijg ik dit woord zonder een smerige grimas niet over mijn lippen, maar gelukkig biedt Stichting Humana de rechtgeaarde consuminderaar toch de gelegenheid om zich zonder gène en gewetenswroeging in volksvermaak nr. 1 te verliezen. Vangst: 2 keurige shirts. Die leren pimpcoat waarvoor ik ging ontbreekt noch. Edoch ik zeg prPpo, het goede doel is geholpen met 12 eurootjes, en Sjef is klaar voor de zomer.

Je hebt soms van die dagen… Fijn dan toch als een heer als Bill dan even voordoet hoe het ook weer hoort. Sneed zo-even dwars door me heen op het moment dat ik het nodig had. Killer Bill!

De legendarische Stax-muzikant Isaac Hayes (Shaft!) is lid van de amerikaanse Scientology-kerk, evenals overigens acteurs Tom Cruise en John Travolta. Daarnaast is Hayes óók bekend als de stem achter Chef in de amerikaanse tekenfilmserie Southpark (zie hiernaast). Afgelopen week kwam er echter een eind aan de samenwerking van Hayes en Southpark. Waarom? Een kritische aflevering over Scientology, die overigens succesvol van de buis is gehouden door de advocaten van heer Cruise. Gelukkig heeft VK Magazine de bewuste aflevering kunnen achterhalen…

Doornroosje won dinsdag 21 maart Nieuwe Revu’s Nachttempel 2006 uitreiking. Daarmee mag het Nijmeegse poppodium zich volgens een meerderheid van de ruim veertienduizend stemmers een jaar lang “de beste club van Nederland” noemen. (…)

Het publiek roemde vooral de progressieve programmering en zeer eigen gemêleerde ambiance van de Nijmeegse uitgaanslocatie. Opvallend is de sterke dominantie van poppodia die zich steeds sterker als club profileren en dat het juist clubs buiten de traditionele publiekstrekkers Amsterdam en Rotterdam zijn die de grootste populariteit genieten.

Doornroosje krijgt van Nieuwe Revue een budget van 15.000 euro prijzengeld om de overwinning in stijl te vieren. Daarmee hoopt Darko Esser de bovenste op zijn verlanglijstje - Laurent Garnier - eindelijk naar Planet Rose te halen.

Lees het hele artikel…

En vergeet vooral 31 maart niet!

Soms is het beter dingen niet te weten. Nu uit mijn nieuwbakken sitestatistieken blijkt dat mijn blog relatief weinig wordt bezocht is mijn humeur er bijvoorbeeld niet bepaald beter op geworden. Ik zal proberen de resultaten iets op te poetsen door de counter-instellingen te wijzigen, maar ik vrees dat er meer zal moeten gebeuren om heer Lloyd’s turboteller bij te kunnen benen. Verjuu! En dus ontkom ik er niet aan om meer nog dan tot op heden mijn best te gaan doen en naarstig op zoek te gaan naar bijvoorbeeld die ene killertopic dat kranig stukje grafische huisvlijt als stroop voor die gewenste zwerm bloggers. Noem het haantjesgedrag, noem het dwangneurose, maar ik heb er veel voor over om mijn hogere doel te bereiken. Tot aan Jantje Smit reviews aan toe. U roept maar…

Het is altijd een waar genoegen als de mensen van TNT weer met elpee-shaped pakketjes aan de deur staan. Zo ook heden morgen. De aanwinst: een reissue van Milan Pilar’s Catch up Vol.1 uit 1975 op 180 grams vinyl.

Bassist Pilar speelde voor het eerst samen met toetsenist Max Greger jr. en drummer Charly Antolini in het orkest van Max Greger sr. Toen zij begin jaren ‘70 het project Catch up begonnen werden zij al snel een bepalend element in de duitse jazzscene van die jaren. Op Catch Up vol. 1 stuwen zij de jazzfunk (of fusion of wat u sonstig gutdunkt) wat mij betreft naar ongekende hoogte. Catch up is rauw, obscuur, dampend en bij tijd en wijlen subtiel, breekbaar en intelligent. De reissue is uitgebracht door het duitse Crippled dick hot wax, een label dat vaker obscure vondsten voor een breder publiek toegankelijk maakt. Kijk op de site van Crippled voor een ‘preview’.

Het schijnt erbij te horen: vrijkomende stress op momenten van ontspanning. Na een nacht goed doorslapen was mijn stemming heden ochtend dan ook niet al te florissant. “Tijd voor een ohmmetje” dacht ik. Het werd een middag lang struinen en wortelschieten op het landgoed Warnsborn (zie foto). De haarbal was overigens niet mee dit keer. Welgeteld ben ik vier uur onderweg geweest, heerlijk. Ook fijn, hoe simpel ook: die rijstcracker met belegen kaas op mijn rammelende maag bij terugkeer. En gadver wat smaakt koffie met een vette krakeling goddelijk op zo’n moment. In ieder geval, Sjef is weer een beetje boven Jan. Een daarom schort ik met liefde mijn plan om de administratie bij te werken een dag op. Het spijt mij, waarde debiteuren…

Dit is potdorie een verdraaid leuke gadget. Gepikt van VK Magazine, deze link, maar dat mag de pet niet drukken. Installeer een klein programmaatje, en je hebt altijd een wereldomvattend sattelietbeeld met de actuele zonnestand op je bureaublad. Klik op de foto om ook de website te bezoeken…

Vanmorgen mijn hut opgeruimd! Stofzuigen, vuil buiten, strijken, taske koffie, wasje, afwasje, plee schoon, klaar. Kost effe een ochtendje, maar vermiljaar, wat is het dan des avonds goed thuiskomen! Waar zo’n vakantie al niet goed voor is. Oh ja, en Leiden is een mooie stad, het boekenweekgeschenk een dunnetje, en met Thomas Rosenboom de terugreis uitermate snel voorbij. Maar waarom op aarde is op zondag de VVV in Leiden gesloten? Rembrandtjaar mijn derrière!

James Brown, Godfather of Soul, heeft normaal geen guest-appearences nodig om een show neer te zetten. In ieder geval zEker niet back in the days. Neemt niet weg dat het smullen is als hij in één show zowel met de King of Pop als Prince het podium deelt. Vooral als de één on acid lijkt te zijn en de ander definitely on booze. Let the freak show begin…

We hebben nu alweer een mijlpaal! De eerste ausländer heeft zich getuige mijn sitestatistics op Sjef’s Blog gemeld. En het is… ‘nen Bels! Gelukkig was hij zo vriendelijk zich in de voorvoorlaatste post zelf te melden. Dus, waarde Duvelmensch, ge zijt bij deze benoemd tot troetelallochtoon en erelid van de eerste orde der Boekelaren! Daarom beste lezers: pet af, borst vöraut, , schaamt oe eige nie en aolling zingen!

Leiderschap, menig politiek of sociologisch publicist heeft er de mond vol van tegenwoordig. Dat we met Balkie niet erg verwend zijn wordt breed onderkend, maar ook in Italië is de situatie verre van ideaal. Één en ander bleek afgelopen week bij een optreden van Silvio Berlusconi op zijn eigen Rai-Uno. Hij speldt die arme dame op de mouw dat ze iets te goed haar best doet om als een linkse betweter uit de hoek te komen (bij De Wereld Draait Door te volgen mét soustitres…). Nobody fucks with Tony Montana!

Hoezee! Het is me vandaag zowaar gelukt een counter plus webstats-code in mijn weblogje te fietsen. Wat net een beetje tegenviel is dat na een half uur van verwachtingsvol herladen nog niemand mijn weblog bleek te hebben bezocht. Tijd om de boel eens te gaan buzzen, me dunkt! Een campagne in mijn msn-lijst leverde al direct de eerste bezoekster op: madameoiselle Dee Ferguson. Maar mijn narcistische zelf wil natuurlijk meer. Daarom kijken of ik met de volgende passage Google een beetje kan triggeren:

Van Boekel, voor al uw zaken in:
- accountancy
- administratie
- zakelijke dienstverlening
- belastingadviezen
- fiscale en juridische zaken
- consultancy

(exuseer dat ik eerder me zo laatdunkend uitliet over uw beroepsgroep…)

Jazz is de moeite waard. Maar waarom zou ik toch moeite doen u te overtuigen als Guru, frontman van hiphoplegende Gangstarr, dat veel beter kan?! Ik zeg: HIT IT! Met dank aan Dailymotion.com.

Na het idealistisch geneu.. eeh …zel van de vorige post zal het volgende u wellicht een plezier doen. Lekker knallen met sidewinders, defragmentatiebommen, geleide rakketten, en dat alles vanuit een stevig gepantserde überHummer. Ik vind het ieder geval een geweldige geestdoder. Ik hoop u ook.

… Fuck a stranger. Dit merkwaardige idee wordt nu door de initiatiefnemers van Fuckforforest.com in praktijk gebracht. Een gestoord stelletje Noren, woonachtig in het vrije (uhuh) Berlijn, dat zich laat nemen door eenieder die daar zin in heeft. Idealisme wordt ooit nog écht leuk!

P.s.: Zal er misschien een verband zijn met het feit dat Arnhem zo’n bosrijke omgeving heeft??

Tja, wat eigenlijk. In alle rust… Sollicitiatiebrieven schrijven, de jazznacht in het Arnhemse meemaken, belastingformulieren invullen, touren met mijn boekenweekgeschenk, verwaterde contacten oppoetsen, beginnen met sporten, beginnen met lezen. Sjef heeft 6 dagen vakantie, en vermiljaar welk een stress dat met zich meebrengt!

Nederland heeft een nieuwe krant: NRC-Next. Voor de prijs van één euro krijgt de lezer geen nieuws, maar louter achtergronden van het nieuws voorgeschoteld. Gisteren heb ik ‘m geprobeerd, in de trein. Het formaat is handzaam en prettig, en het is natuurlijk een uitgelezen kans om je in de trein als quasi-intellectueel te onderscheiden ten opzichte van het SPITS-lezende klootjesvolk. Bij vertrek van Arnhem Centraal geraakte ik echter al rap met weer beide benen op de grond. Ondergetekende wil ’s-morgens helemaal niet gevoed worden, hij wil slechts vermaak of wegkruipen achter ‘t papier (afhankelijk van de mood). Één voordeel: NRC brengt altijd de onnavolgbare Fokke & Sukke. Hier de strip van gister:

Het leven van de blogger gaat niet over rozen. Inspiratieloze dagen als vandaag gaan niet zomaar meer geruisloos voorbij, maar worden worden schrijnend zichtbaar geëtaleerd voor een ieder die het zien wil. In deze gevallen kun je tegenwoordig gelukkig terugvallen op dailymotion.com. Op deze site kan eenieder zijn of haar favoriete filmfragmenten uploaden, en bekijken. Het volgende fragment van wijlen dodelijk grappige stand-up comedian Bill Hicks wil ik jullie niet onthouden. Dan kruip ik onderwijl vast onder de wol…

Voor hen die Bill nog helemaal niet kennen, ga de man checken, want hij is wat mij betreft met Richard Pryor het beste wat Amerika ooit heeft voortgebracht aan comedianten.

In het afgelopen jaar ben ik meer dan ooit tevoren nieuwe muziek gaan luisteren. Eerder was ik toch vooral bezig met het verzamelen van zoveel mogelijk oude jazz, fusion, soul en funkmuziek. Het is plezant te horen dat er ook in de tegenwoordige tijd bijna eindeloos veel goede muziek uitkomt. Een kleine greep uit 2005 (there’s more to come):

- Carl Craig, The album formerly known as… (oud werk)
- Common, Be
- Dwele, Some kinda
- Dwight Trible & the Life Force, Love is the answer
- Jeremy Ellis, Lotus blooms
- J Dilla, Donuts
- Jamie Lidell, Multiply
- John Arnold, Neighourhood science
- Jukka Eskola, Jukka Eskola
- Kayne West, Late Registration
- Kraftwerk, Minimum Maximum (oud werk)
- Leela James, A change is gonna come
- Marc de Clive-Lowe, Tide’s arising
- MF Doom, The mouse & the mask
- Nostalgia 77, The garden
- Platinum Pied Pipers, Triple P
- Povo, We are Povo
- Roisin Murphy, Ruby blue
- Sa-Ra, Creative Patterns
- Shawn Lee’s Ping Pong Orchestra, Music & Rhythm
- Soil & Pimp Sessions, Pimp master
- Spinvis, Dagen van gras, dagen van stro
- Steve Spacek, Space shift
- The Budos Band, The Budos Band
- Zzz, The sound of Zzz

Deze lijst is dan nog gezuiverd van net-niet platen met hier en daar een bomtrackje. Allemaal platen die ik zou kopen als mijn banksaldo het toestond. Tot nu toe heb ik alleen Common nog aan mijn vinylkoffer toegevoegd. Maareh, mooie lijst dacht ik toch?!

Vandaag heeft ondergetekende bedacht zich wel een nieuwe baan te wensen. YES! Spannend, maar het gevoel is er goed bij. Zoekcriterium: het moet vooral LEUK zijn. Dus mocht u dus nog iets weten….

De Nederlandse rijksoverheid doet aan bangmakerij. Zowel in commercials als op het internet roept zij haar burgers op alert te zijn op de risico’s van terrorisme. Een landelijke campagne is wat mij betreft way overdone. De kans dat Bertien uit Lutjebroek bij een terroristische daad betrokken raakt is immers nul.

… tenzij Bertien, geïnspireerd op de boodschap van het rijk, stelselmatig verdachtmakingen aangaande haar Turkse buren de wereld in brengt. En de buurman op een dag met het verkeerde been uit bed stapt. Daarom heeft kunstenaar en politicus David Rietveld de terrorismesite eens goed onder handen genomen om mensen te helpen de dingen een beetje in perspectief te blijven zien. Big up voor David.

Heden avond wordt beslist wie Nederland zal gaan vertegenwoordigen op het gala der middelmatigheid, ofwel het Eurovisie Songfestival. Zoals immer doe ik niets liever dan dit circus aan mij voorbij laten gaan, maar dit maal toch even een speciale vermelding voor de dames van Treble. Van dit triootje labradors, dat zijn liedjes waarachtig in een zelfbedachte taal ten gehore brengt (amazing!), krijg ik zoveel jeuk dat het niet doenlijk is om het simpelweg te negeren. Alsjeblieft laat dit evenement snel weer voorbij zijn…

Dat de Japanse medemens van jazz houdt mag als algemeen bekend worden beschouwd. Maar dat er in het land van de rijzende zon zelf ook fantastische jazz wordt gemaakt, daar is niet iedereen van op de hoogte. De Belse connexie (thanx dude) wees mij op het jazzcombo Soil & Pimp Sessions. En waarachtig dat het de moeite waard is! Het album ‘Pimpin’ is een relevatie van frisheid in de jazz. Check ‘t hier:

Levenskeuzes, ze dienen zich meestal verdekt aan. Het ‘overkwam’ mij deze week eigenlijk ook. Nadat ik de woensdagse werkdag voortijdig met sterretjes voor de ogen had afgebroken dacht ik: “volgens mij ben ik toe aan een weekje vakantie”. Dat leek er zowaar al op. Echter, eenmaal in de auto naar huis ontviel mij: “damn, this job sucks!”. Zou een weekje vakantie nog wel soelaas kunnen bieden? Pas een zeldzaam slapeloze nacht en een goed gesprek met madame Hélène later gebeurde het…

Ik voelde me plots 40 kilo lichter, en verbaasde mezelf toen ik vanuit mijn ride nietsvermoedende Nijmegenaren Count Bass D’s “I got needs” tegemoet schreeuwde. Waar kwam zo plots die enorme power vandaan?? En pas toen kwam het besef: ik had een keuze gemaakt!

Op vrijdagavond 31 maart, het is geen grap, treden op één avond in Doornroosje te Nijmegen Tony Allen én Jazzanova op. Tony Allen, bekend geworden als drummer van de wijlen koning der afrobeat Fela Kuti, presenteert deze avond zijn nieuwe plaat ‘Lagos No Shaking’. En Jazzanova’s DJ Roskow heb ik meer dan alle vertrouwen in. Betere dansavonden ga je voorlopig in Nederland niet vinden, dus ik ben d’rbij!

Klik hier voor meer info…

De afgelopen maanden heb ik veel last gehad van een bijzonder hardnekkig virus, vermomd als een programmaatje om juist malware te verwijderen: ERRORSAFE. Ondanks meervoudig scannen met Ad-Aware enNorton Antivirus bleven die vermaledeijde pop-ups terugkomen. Google wees me uiteindelijk de weg naar PC-Helper.nl. Ik heb op het betreffende forum mijn problem gepost, en zowaar heeft één van de moderators een middag lang mij door hele rits procedures gesleept. En het heeft gewerkt.Heel bizar. Mr. Toscane bedankt!