Van Boekel

Had ik het een paar posts terug nog over de collabo van Benny Sings en Rednose, vandaag spitste mijn oor zich bij het horen enkele beats van het Rednose solo-project ‘Iller dan je ouders’. Mocht het voor u nog een verrassing zijn: de man kan het dus ook in z’n eentje. Voor liefhebbers en hen die nog twijfelen zal ik hieronder het nodige bewijs achterlaten….

Beat 1: Hoor ’s

Beat 2: Tea for two

De tweede verrassing van de avond had moeten worden de track ‘It’s so’ van Omar’s nieuwe plaat ‘Sing (if you want it)’. De vrienden van files.bz zijn helaas niet bereid om files groter dan 10 mb te hosten. Beetje ‘n bummer, maar gelukkig is er dan nog altijd Myspace! En vermiljaar ook nog net met de juiste tracks d’rop.

Beat 3: Check it out!

Post nr. 6 van deze dag. Vandaag stond in het teken van een kater en veel regen, perfecte omstandigheid voor een fijn middagje bloggen. Och een dipje op zijn tijd moet kunnen toch?!

Een andere ontdekking van dit weekend is ‘Family guy‘ (thanx Stacey!). Simpeler qua graphics, maar zeker zo amusant als ‘Invader Zim’. Deze episode kent een voor de zondag misschien wat ongepast darwinistische inslag (sorry voor wie daar aanstoot aan neemt), maar verder is het een bijzonder plezant stukje geschiedvervalsing. ‘The life of Brian’ revisited…

Klik hier voor deel 2 en hier voor deel 3. Enjoy!

Graffitifetisjisten opgelet! Gisteren maakte ik na een goede avond bieren bij mijn broeder op kot kennis met Invader Zim. Een niet te missen animatieserie over een schlemielige buitenaarder met een missie: het vernietigen van de mensheid. Omdat zo-even mijn hernieuwde kennismaking, in nuchtere toestand wel te verstaan, al even aangenaam was als die van gisterenavond wil ik gaarne met u een episode delen van … Invader Zim!

Klik hier voor deel 2 van deze Zim-episode, deel 3 vind je hier.

Arnhem heeft er sinds kort een nieuwe club bij: Ohmsu. Zal het dan misschien toch ooit nog iets worden met het pover bedeelde Arnhemse nachtleven (afgezien van de late uurtjes in Georges Jazzkelder)? In ieder geval, het affiche van een urban avond Blend met Lloyd (?) live on stage is natuurlijk gewoonweg veelbelovend.

…tot je er achter komt dat Ohmsu wordt bestierd door de zoon van oerlul Emile ‘tjakkaaaa’ Ratelband en het zich vooral richt op het segment ‘dress to impress-publiek’. U weet wel, driekwart witte stoffen broek, teenslippers, overdosis gel en een kaisersized zonnenvenster op de neus. En hoewel ik fervent niet-roker ben vrees ik dat het rookverbod ter plaatse de sfeer ook niet echt ten goede zal komen.

Yo, Duvelman, gaat u mee een avondje loungen? (lol) Of ga ik toch maar gewoon vertrouwd pintjes drinken in het Oranje Koffiehuis?

Onlangs werd ik door een tip van mijn huiskrant attent gemaakt op een bijzonder aardige plant van Nederlandse bodem: een collaboratie van Rotterdamse soulmelodiegenie Benny Sings en de A’damsko techno-en-meer-producer Rednose District (a.k.a. Aardvarck en Steven de Peven) onder de veelzeggende titel

‘EUH’ (?).

Eeuh, in ieder geval: ‘EUH’ herbergt een paar bijzondere tracks waarin het vernuft van de heren bij tijd en wijle bijzonder aanstekelijk kruisbestoven is geworden. Niet briljant, het album kent iets te veel lullabies om compleet te zijn, edoch een bijzonder aardig project dat doet uitstaan naar de respectievelijke solo-albums van de beide heren die binnen afzienbare tijd zullen verschijnen.

Om u een idee te geven: luister de track ‘Miss Moral’ op de Myspace-pagina van Benny Sings.

Deze week las ik een aardige feature op online hiphop magazine the Boombap, die toch tot denken aanzette. Zoals u wellicht eerder had bemerkt wil Sjef nog wel eens graag met zijn vingers in stoffige kratten graven naar decennia vergeten pareltjes van vinyl. Nu waagt theBoombap om recht voor zijn raap de vraag te stellen die menig vinylofiel angstvallig uit de weg gaat: waarom niet je vinylcollectie inruilen voor een laptop vol mp3’s?

Zal het inderdaad zo zijn dat de doorgewinterde verzamelaar vooral drijft op nostalgie en frustratie dat kids van 12 na een jaartje surfen kunnen opbouwen waar jij jaren stof voor hebt moeten happen? Ik vind het een interessante vraag. Natuurlijk hebben die schijven hun charme, en blijft het geluid van de dikke groeven altijd de kwaliteit van cd overtreffen, laat staan de laptop. Maar is het dat waard? Hoeveel mensen hebben het voorrecht te mogen draaien op soundsystems waarop dit écht een verschil maakt? Voor Sjef gaat dit in ieder geval niet op. En toch…

P.s.: dit is een jubileumpost: nr. 200!

Nog een korte terugblik op mijn slechts vijf dagen durende, maar oh zo ontspannende, vakantie in West-Vlaanderen. Veelzeggend is het uitzicht vanuit Sjef’s tentje op camping de IJzerhoeve. Een voorrecht om in zo’n omgeving dagelijks te mogen ontwaken. De toren op de achtergrond is de IJzertoren van Diksmuide, een monument dat herinnert aan de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog. Ik heb van het uitzicht vanaf de toren en het museum erg genoten. Verder waren de PPKLTS-ers, de fietsroutes, het eten, de campingburen, het weer en het strand uit de kunst. Vlaanderen bedankt!

Oh, en deze was ook erg leuk: www.deboot.be.

Eergister zette ik nieuwsgierig Black Session op van Rufus Wainwright. Aanleiding: ik hoor van veel kanten dat het goed is. Maar ik kan er niet naar luisteren. Gisteren nog eens geprobeerd, maar het effect was identiek: kotsneigingen. De man schrijft soms prachtige liedjes, maar de manier waarop hij ze ten gehore brengt, daar kan Sjef echt niet tegen. Wat een een jeremiërend rotwijf!

Zo, dat moest me even van het hart…

Beter beviel me vanmiddag het gitaarspel van die jongen met die zwartwitte poolkaphond in Arnhem-stad. Terugkomend van mijn arbeidsvoorwaardengesprek bij de gemeente en knabbelend aan mijn broodje rosbief raakte ik vervuld van zijn muziek. Het effect ditmaal: een traan of wat! Het was net even de prikkel die ik nodig had om de spanning van de afgelopen anderhalve dag te kunnen laten varen. Vraag me niet waar die spanningen exact vandaan komen, maar voor de hand ligt dat het te maken heeft met de roepende werkplicht. Een gebaar in zijn pet en een bedankje vanachter mijn opgekropte emotie.

Ben net wedergekeerd vanuit de prachtige Vlaamse Westhoek (Ieper, Diksmuide, Veurne, Nieuwpoort, Roeselare). Morgen zal ik uitgebreider verslag doen van mijn korte edoch ultrarelaxte vakantie, maar er moet me nu reeds één ding direct van het hart: oh oh oh wat smaakte de thuiskomfrikandel (verpakt in een frietje speciaal) ontiegelijk lekker vandaag! Met dank aan mijn Turkse buurtjes van de Golden Hand. Cheerio!

Zoals ik u gister berichtte gaat Sjef werken bij de gemeente Arnhem. Ik ben er zelf al langer van overtuigd, maar de overheidsdienaren kunnen niet nalaten om ons op het hart te drukken dat werken bij een gemeente niet per definitie voor stoffige ouwe sokken is (die werken vooral bij de provincie, geloof me). Aardig is het spel op de website Crisisindegemeente.nl, waarin je in de huid kruipt van een Rotterdamse gemeenteambtenaar. Geen bloed en snelle wagens, maar toch leuk.

Zaterdag vertrek ik naar d’n Bels om aldaar vakantie vieren te gaan. De kick-off zal zaterdagavond plaatsvinden in het mondaine Roeselare, alwaar onder ‘t genot van goed gezelschap en een dito pint eens stevig ge-PPKLTSt gaat worden. Vervolgens zal de rest van de week in het teken staan van het camperen, fietsen, zon op de bol en zand tussen de klootn. Yes!

Tegenvallertje is dat ik zo-even ontdek dat ik mijn carte bancaire gister tijdens mijn fietstoch richting Ede heb kwijtgemaakt. Gelukkig staat de Rabobank de fanatieke fietser graag terzijde, waarvoor dank!

Een aantal jaren terug vond ik op het internet een kort filmpje met een dj-parodie van één of andere, volledig in Adidas-gear gehulde, malloot. Toen recentelijk deze besnorde Borat-lookalike in een schim aan de binnenkant van mijn oogleden voorbijtrok heb ik subiet gepoogd via Google zijn naam te achterhalen. Helaas, zonder resultaat.

Tot gisteren, toen ik in een meesterlijk stuk door broeder =Vic= vervaardigde on-point-propaganda naast broeder Fonz ook die olijke platenbeul zag langskomen. Navraag bij broeder =Lloyd= leerde dat het hier gaat om the infamous Super Greg. Dit wetende was sprekend beeldmateriaal snel gevonden. Het volgende filmpje wil ik u dan ook niet onthouden:

Jaja, it’s alive, en hoe! De afgelopen anderhalve week van mijn vakantie werden nogal beheerst door sollicitatiesactiveit en aanverwante stress. Maar het resulataat mag er zijn: van de drie sollicitaties kan ik bij tenminste twee werkgevers aan de slag! Naar het zich nu laat aanzien zal m.i.v. 1 september ondergetekende in zijn hometown aan de slag gaan op de afdeling Economische Zaken van de gemeente. Dat betekent dat het einde van mijn huidige energieslurpende dienstverband in zicht is, en nieuwe perspectieven zich openen. Reken maar dat ik nu zal genieten van die komende laatse week van mijn vakantie, top!