Van Boekel

Nog een korte terugblik op mijn slechts vijf dagen durende, maar oh zo ontspannende, vakantie in West-Vlaanderen. Veelzeggend is het uitzicht vanuit Sjef’s tentje op camping de IJzerhoeve. Een voorrecht om in zo’n omgeving dagelijks te mogen ontwaken. De toren op de achtergrond is de IJzertoren van Diksmuide, een monument dat herinnert aan de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog. Ik heb van het uitzicht vanaf de toren en het museum erg genoten. Verder waren de PPKLTS-ers, de fietsroutes, het eten, de campingburen, het weer en het strand uit de kunst. Vlaanderen bedankt!

Oh, en deze was ook erg leuk: www.deboot.be.

Eergister zette ik nieuwsgierig Black Session op van Rufus Wainwright. Aanleiding: ik hoor van veel kanten dat het goed is. Maar ik kan er niet naar luisteren. Gisteren nog eens geprobeerd, maar het effect was identiek: kotsneigingen. De man schrijft soms prachtige liedjes, maar de manier waarop hij ze ten gehore brengt, daar kan Sjef echt niet tegen. Wat een een jeremiërend rotwijf!

Zo, dat moest me even van het hart…

Beter beviel me vanmiddag het gitaarspel van die jongen met die zwartwitte poolkaphond in Arnhem-stad. Terugkomend van mijn arbeidsvoorwaardengesprek bij de gemeente en knabbelend aan mijn broodje rosbief raakte ik vervuld van zijn muziek. Het effect ditmaal: een traan of wat! Het was net even de prikkel die ik nodig had om de spanning van de afgelopen anderhalve dag te kunnen laten varen. Vraag me niet waar die spanningen exact vandaan komen, maar voor de hand ligt dat het te maken heeft met de roepende werkplicht. Een gebaar in zijn pet en een bedankje vanachter mijn opgekropte emotie.