Van Boekel

Ingegeven vanuit collectieve verontwaardiging omtrent het plagiaat met Lloyd’s messcherpe El Michaels Affair-recensie werk móet ik het weten:

Is DOLK een Banksy rip-off, ofnie?

Een kleine zoektocht bracht mij bij een ultrakorte bio op de site picturesonwalls.com. DOLK blijkt een Noor, en wordt op de site gepresenteerd als de gelijke van Banksy. Alles leuk en aardig, maar ik ben niet overtuigd. Want wie anders weet telkens weer de aandacht te trekken als Banksy? That’s right: nobody!

Even off-topic, edoch wel over plagiaat gesproken: Het is mij een waar genoegen u mijn meest recente vorderingen als house-dj te mogen presenteren. Bedankt Lloyd, dat je ‘m ff online wilde zetten. Mijn waardering is niet te geringschatten!

;-) (big up voor die mix man)

Dat Duitsers geen humor hebben mag alom bekend zijn, MAAR, smaak voor goede muziek valt onze oosterburen geheel niet te ontzeggen. Buiten randverschijnselen Heino en alle 13 gut regeert in het land van bier und bockwurst de neus voor goede muziek. Althans, zoveel maak ik op uit de telkenmale geweldige podcasts van de radiomakers van Bass Boulevard.

Op de site Urban-Connections.de kun je al hun shows downloaden, en daarnaast in de tracklists de namen opsnorren van de fijnste der fijnste nieuwe muziek. Enige smet op deze shows is het akelige accentje (so gay!) van de host mr. Fruitcake, maar het zij hem vergeven!

Niet te missen zijn overigens ook het Steve Spacek interview van Alex Deforce a.k.a. mr. Mungus met Jay Scarlett van Spacek EN de Luke Vibert-remix van Jamie Lidells ‘A little bit more’.

De nieuwe Roots is uit! ‘Game Theory’ zal de komende dagen mijn trommelvliesjes soepel houden, maar tot de tijd dat zich mijn mening uitgekristalliseerd heeft wil ik u niet een eerste kennismaking onthouden. Hieronder een paar tracks om u op te warmen (met dank aan Juno.co.uk):

* Game theory
* Here I come
* Long time
* Livin’ in a new world

P.s.: Ook de nieuwe Amp Fiddler is uit: Afro Strut

Ik vroeg het me zo plots af. Zijn er naast Nina Simone vrouwelijke pianisten te noemen die de moeite waard zijn, althans, voor wat betreft hun klavierspel? Zelfde vraag heb ik eigenlijk voor de saxofoon en de trompet. En nee, ook ditmaal denk ik even niet met m’n klokkenspel.

Gister kocht ik een dvd-rw station voor in mijn pc. Niet zomaar voor de hebbes, maar omdat mijn cd-rw station was overleden, en al stervend mijn pc zo deed haperen dat ik het apparaat in een opwelling van drift welhaast uit het raam had gebonjourd. Gelukkig heeft Sjef tegenwoordig echter een fiets om zijn agressie op kwijt te geraken, en blijkt na het installeren van mijn nieuwe speeltje alles weer koek en ei.

Het voordeel van dvd over cd-rom is dat je er hele shitloads aan data op kwijt kan. Het broodnodige stukje vrije ruimte op mijn harde schijf was dan ook snel een feit (p.s. werkt dat ook voor hersenpannen?). Hetgeen meteen mogelijkheden schiep om ladingen nieuwe muziek binnen te laten lopen. Met behulp van Juno.co.uk (aanradertje!) waren nieuwe pareltjes snel gevonden. Ik noem u onder andere:

- J Dilla, the Shining
- Ben Westbeech, So good today
- MF Doom, What happened to Zev
- DJ Spinna, Intergalactic soul
- Dudley Perkins, Expressions
- Nucleus, Elastic rock (killer!)

In aantocht zijn:
- Pharell, In my mind
- Mike James Kirkland, hang on in there (1972)
- Sleep walker, the Voyage (ijzersterke nippon jazz)
- RJD2, Magnificent city instrumentals
- Immigrant’s Bossa Band, Sustained affection
- Orchestre Baobab, A night at Club Baobab

Quantic , onder meer bekend van het Quantic Soul Orchestra, heeft ‘n nieuw album uit: ‘An Announcement To Answer’. Voor hen die eerdere albums van Quantic niet kennen: dit is bijzonder goed nieuws! Met name ‘Mishaps Happening’ uit 2004 is een ware must-have-heard.

Voor meer informatie zie de site van Ubiquity Records.

Onlangs werd ik door een tip van mijn huiskrant attent gemaakt op een bijzonder aardige plant van Nederlandse bodem: een collaboratie van Rotterdamse soulmelodiegenie Benny Sings en de A’damsko techno-en-meer-producer Rednose District (a.k.a. Aardvarck en Steven de Peven) onder de veelzeggende titel

‘EUH’ (?).

Eeuh, in ieder geval: ‘EUH’ herbergt een paar bijzondere tracks waarin het vernuft van de heren bij tijd en wijle bijzonder aanstekelijk kruisbestoven is geworden. Niet briljant, het album kent iets te veel lullabies om compleet te zijn, edoch een bijzonder aardig project dat doet uitstaan naar de respectievelijke solo-albums van de beide heren die binnen afzienbare tijd zullen verschijnen.

Om u een idee te geven: luister de track ‘Miss Moral’ op de Myspace-pagina van Benny Sings.

Deze week las ik een aardige feature op online hiphop magazine the Boombap, die toch tot denken aanzette. Zoals u wellicht eerder had bemerkt wil Sjef nog wel eens graag met zijn vingers in stoffige kratten graven naar decennia vergeten pareltjes van vinyl. Nu waagt theBoombap om recht voor zijn raap de vraag te stellen die menig vinylofiel angstvallig uit de weg gaat: waarom niet je vinylcollectie inruilen voor een laptop vol mp3’s?

Zal het inderdaad zo zijn dat de doorgewinterde verzamelaar vooral drijft op nostalgie en frustratie dat kids van 12 na een jaartje surfen kunnen opbouwen waar jij jaren stof voor hebt moeten happen? Ik vind het een interessante vraag. Natuurlijk hebben die schijven hun charme, en blijft het geluid van de dikke groeven altijd de kwaliteit van cd overtreffen, laat staan de laptop. Maar is het dat waard? Hoeveel mensen hebben het voorrecht te mogen draaien op soundsystems waarop dit écht een verschil maakt? Voor Sjef gaat dit in ieder geval niet op. En toch…

P.s.: dit is een jubileumpost: nr. 200!

Eergister zette ik nieuwsgierig Black Session op van Rufus Wainwright. Aanleiding: ik hoor van veel kanten dat het goed is. Maar ik kan er niet naar luisteren. Gisteren nog eens geprobeerd, maar het effect was identiek: kotsneigingen. De man schrijft soms prachtige liedjes, maar de manier waarop hij ze ten gehore brengt, daar kan Sjef echt niet tegen. Wat een een jeremiërend rotwijf!

Zo, dat moest me even van het hart…

Beter beviel me vanmiddag het gitaarspel van die jongen met die zwartwitte poolkaphond in Arnhem-stad. Terugkomend van mijn arbeidsvoorwaardengesprek bij de gemeente en knabbelend aan mijn broodje rosbief raakte ik vervuld van zijn muziek. Het effect ditmaal: een traan of wat! Het was net even de prikkel die ik nodig had om de spanning van de afgelopen anderhalve dag te kunnen laten varen. Vraag me niet waar die spanningen exact vandaan komen, maar voor de hand ligt dat het te maken heeft met de roepende werkplicht. Een gebaar in zijn pet en een bedankje vanachter mijn opgekropte emotie.

Een aantal jaren terug vond ik op het internet een kort filmpje met een dj-parodie van één of andere, volledig in Adidas-gear gehulde, malloot. Toen recentelijk deze besnorde Borat-lookalike in een schim aan de binnenkant van mijn oogleden voorbijtrok heb ik subiet gepoogd via Google zijn naam te achterhalen. Helaas, zonder resultaat.

Tot gisteren, toen ik in een meesterlijk stuk door broeder =Vic= vervaardigde on-point-propaganda naast broeder Fonz ook die olijke platenbeul zag langskomen. Navraag bij broeder =Lloyd= leerde dat het hier gaat om the infamous Super Greg. Dit wetende was sprekend beeldmateriaal snel gevonden. Het volgende filmpje wil ik u dan ook niet onthouden:

Bart Tarenskeen heeft onder de noemer “Jazz Op Zondag, Bart Tarenskeen & Friends” de laatste maanden in Het Oranje Koffiehuis met verschillende muzikale vrienden opgetreden. De diversiteit van de muzikanten zorgde steeds voor een verrassende middag jazz van hoge kwaliteit. Ter afsluiting van het seizoen heeft Bart Tarenskeen aanstaande zondag (18 juni) wel heel bijzondere “special guests” uitgenodigd: Joost Patocka, onder andere bekend uit de band van Rita Reys (drums) en Benjamin Herman (alto sax).

Benjamin Herman, nu vooral bekend om zijn New Cool Collective, speelde onder andere met Rein de Graaf, Michiel Borstlap, Candy Dulfer, Jazz Orchestra of the Concertgebouw en Paul Weller. Op 26 april ontving Benjamin Herman de VPRO/Boy Edgar Prijs 2006, de belangrijkste prijs in Nederland op het terrein van de jazz en geïmproviseerde muziek.

Datum: zondag 18 juni 2006, 15:00u
Plaats: Oranje Koffiehuis, Arnhem

Bezetting:
Benjamin Herman – sax
Joost Patocka – drums
Bart Tarenskeen – contrabas

Dinsdagavond een niet te missen docu op Nederland 3, in het Uur van de Wolf, over het leven van Marvin Gaye.

Of toch liever genieten als de Goddelijke Kanaries hun kunstje vertonen tegen de straatvechters van Kroatië?

Vermiljaar, dat wordt nog lastig kiezen. Toch maar fietsen dan…

Vanmorgen in een lamlendige staat op mijn nieuwbakken fietske geklommen. Ik dacht dat ik de anderhalve kilometer nog niet zou halen, maar het werden er ruim 50. Misschien omdat ik ditmaal was getooid met compleet nieuwe high-tech trappers, bijbehorende click-in schoenen, watervoorraad en snelle outfit. Ik heb mezelf in ieder geval verbaasd door in de verzengende hitte naar Otterlo en te scheuren, en terug door Park de Hoge Veluwe. Geweldig wat een actieradius zo’n apparaat je plots geeft. Een nieuwe passie is geboren!

Voor zover de body, dan nu nog een stukkie soul: Billy Holiday in een docu-fragment.

Potje adrenaline? Here you go! Dank gaat mede uit naar dhr. T. Dog.

Je kunt van Google roepen wat je wilt, maar ik vond er zojuist de full length versie van de legendarische hiphop documentaire Style Wars. Gadverdamme wat een mooie afsluiting van deze pinksteren!

Een geweldige brok positiviteit met één van mijn favoriete hiphop-tracks ever: KRS One - A friend. Wederom met dank aan Dailmotion.com.

Op Soulseek vond ik een mooi filmfragment van Billie Holiday dat ik niet eerder had gezien. ‘God bless the child’ and ‘Now baby or never’ vertolkt onder begeleiding van Count Basie en band. Via Dailymotion.com nu ook te zien op Van Boekels blogske. Geniet d’rvan!

Fantastische fusion uit de late jaren 70 met:
Joe fucking Zawinul
..Jaco fucking Pastorius
….Wayne fucking Shorter
……and some killer ass drummer

John Lee Hooker, hotdam wat een stem! En neen ik heb wederom even niet al te veel te melden behalve dan dat mij de hemelvaartsdag zeer wel zal gevallen!

Daar ik mijn liefde voor het oeuvre van de grote Charles Mingus nog niet met u had gedeeld, en ik niet achter wens te blijven in de videoblogtrend die is gezet door wie anders dan broeder =Lloyd= , presenteer ik u hier een fantastisch stuk vrije jazz van het Charles Mingus Quartet met Eric Dolphy. Voor hen die het niet weten: Mingus speelt de bas. De film is op groter formaat te volgen op mijn pagina op dailymotion.com. Geniet ervan!

Voor de liefhebbers nog een stukje Monk live in aktie.

Plaat van de dag is een track die ik vond op de heerlijke junglist-verzamelaar ‘Scattered Snares vol. 1′ (2002) van Marc Mac:

Broken Rhode van Bug Nine Check it out!

Track van gisteren: ‘Love me or leave me’ van wie anders dan Nina ‘Nijmegenaar aller tijden’ Simone (gevolgd door respectievelijk Groadus van Nimwegen en ome Karel de Groote).